«ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΑΣ ΗΛΕΚΤΡΟΛΥΣΗΣ ΥΔΑΤΟΣ ΜΕ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΥΨΗΛΩΝ ΣΥΧΝΟΤΗΤΩΝ»



Με την συγκεκριμένη μέθοδο, προτείνουμε έναν νέο τρόπο παραγωγής υδρογόνου μέσω μιας αντίδρασης αυτοσυντηρούμενης μεταξύ ενός κράματος (υλικών) σε σκόνη και του νερού εντός πεδίου ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβόλησης.

Το συγκεκριμένο κράμα υλικών δεν είναι αντιδραστικό έντονα με το νερό, λόγω της ύπαρξης ενός οξειδίου φιλμ επί της επιφανείας των σωματιδίων, αποτρέποντας έτσι την γρήγορη χημική αλληλεπίδραση.

Η καινοτομία στην προτεινόμενη συγκεκριμένη εφεύρεση έγκειται στην δημιουργία ενός προτύπου δονητικής και χημικής επεξεργασίας των σωματιδίων με την βοήθεια της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβόλησης άνευ ηλεκτροδίων.

Η διαδικασία με το συγκεκριμένο κράμα υλικού και ενός ενεργοποιητού προκαλεί τροποποίηση του φιλμ υδροξειδίου του υλικού στην επιφάνειά του, προξενώντας ταυτόχρονα ουσιαστική βελτίωση της αλληλεπίδρασης μεταξύ του μετάλλου και του νερού, σύμφωνα με την χημική αντίδραση που θα δημοσιοποιηθεί μετά την ολοκλήρωση των διεθνών κατοχυρώσεων.

Οποιοσδήποτε τύπος νερού μπορεί να χρησιμοποιηθεί με την περιγραφείσα μέθοδο παραγωγής υδρογόνου : θαλασσινό νερό, πόσιμο νερό ή ακόμα και νερό αποβλήτων για την συγκεκριμένη αντίδραση.

Μετά από πολυετή πειράματα που έχουν γίνει, έχει αποδειχθεί στα εργαστήριά μας ότι μπορεί να παραχθεί υδρογόνο με βαθμό αποδόσεως 96% και μάλιστα ποσότητας 1,6 λίτρων ανά γραμμάριο του υλικού.

Ο ρυθμός αντίδρασης μπορεί να ελεγχθεί από το μέγεθος των σωματιδίων του υλικού, από την θερμοκρασία του νερού και από την πίεση περιβάλλοντος εντός του αντιδραστήρα, καθώς επίσης και από την αναλογία της μάζας του μετάλλου σε σχέση με το νερό.

Με την μέθοδο αυτή δεν καταναλώνεται ηλεκτρική ενέργεια προσδιδόμενη από τα έξω. Την δε ενέργεια των 350 mW για την τροφοδοσία των μικροκυματικών ταλαντωτών, λαμβάνουμε από το ίδιο το δοχείο, όπου πραγματοποιείται η αντίδραση.

Με το προτεινόμενο σύστημα απελευθερώνεται ενέργεια της τάξεως των 39 KJ ανά γραμμάριο του υλικού.

Κατά την διάρκεια της διαδικασίας αυτής δεν έχουμε τοξικά κατάλοιπα, παρά μόνον στερεά οξείδια ή υδροξείδια, τα οποία μπορεί να χρησιμοποιηθούν ή να ανακυκλωθούν συνήθως μέσω ηλεκτρόλυσης.

Από το ίδιο σύστημα μπορεί να παραχθεί ηλεκτρική ενέργεια, που θα αποδίδει πολύ υψηλή ισχύ, έως και 12.000 WH ανά 800 ml του υλικού, συγκριτικά με 90 έως και 140 WH ανά κιλό που λαμβάνουμε από τις μπαταρίες ιόντων λιθίου, οι οποίες όμως παρέχουν την ενέργεια αυτή για πολύ μικρό χρονικό διάστημα. 

Και τέλος λίγα λόγια για την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβόληση :

Η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία διασπά το νερό στην υγρή του φάση, χωρίς ουσιαστικά να το θερμαίνει σε υψηλές θερμοκρασίες, κάτι που σημαίνει μεγάλες θερμικές απώλειες. 

Η ηλεκτρομαγνητική διάσπαση ουσιαστικά δεν προκαλεί πυρόληση του νερού λόγω υψηλών θερμοκρασιών (60.000 βαθμών C), άρα απωλειών, όπως συμβαίνει με τις συμβατικές μεθόδους στην φάση ατμών του νερού. Με την ηλεκτρομαγνητική διάσπαση του νερού δεν χρειάζονται ειδικά οξέα, ώστε να επιτυγχάνονται χαμηλοί βαθμοί του PH του νερού και πολύ μικρές αντιστάσεις, ούτε ειδικά ηλεκτρόδια και υψηλά ρεύματα.

Το μόνο που μπορεί να εισαχθεί στο περιβάλλον του νερού είναι κάποια μεταλλικά άλατα ή σύμπλοκα μετάλλων υπό μορφήν αιωρούμενων σωματιδίων, ώστε να έχουμε καλλίτερη απορρόφηση της ακτινοβόλησης. Επίσης, μπορούν να εισαχθούν στο διάλυμα διασπορές κολλοειδούς αργύρου, το οποίο υλικό εύκολα καίγεται όταν ακτινοβολείται.

Ένα δείγμα 100 mL που περιέχει συνηθισμένο νερό της βρύσης ακτινοβολήθηκε με ενέργεια 30 Watt ισχύος. Ενώ η αρχική θερμοκρασία του διαλύματος ήταν 27 βαθμοί Κελσίου, με την ακτινοβόληση η θερμοκρασία ανήλθε στους 38 βαθμούς Κελσίου. 

Παράλληλα, ενώ η ενέργεια δεσμού υδρογόνου – οξυγόνου (Η-ΟΗ) είναι 5,2 ηλεκτρονιοβολτ, με την συγκεκριμένη μέθοδο της ακτινοβόλησης, η ενέργεια διάσπασης ήταν της τάξεως των δέκα εις την πλην ογδόη ηλεκτρονιοβολτ ανά μόριο νερού.

Στα 100 Watt ακτινοβόλησης μετρήθηκε με ευρυζωνικό παλμογράφο, ότι η τάση ήταν 6.000 Volt από κορυφή σε κορυφή, ενώ στο 1 kW ακτινοβόλησης, η τάση μετρήθηκε στα 22.000 Volt.

Η τάση και το ρεύμα κατά την ακτινοβόληση δεν πρέπει να είναι σε φάση κατά συγκεκριμένη διαμόρφωση. 

Βελτιωμένη απόδοση διάσπασης μπορεί να πραγματοποιηθεί με την αλλαγή της σχέσης μεταξύ τάσης και ρεύματος σε μια προκαθορισμένη γωνία φάσης.








Share on Google Plus

About ;-)

    Blogger Comment
    Facebook Comment